siljadogg.bloggar.is
MćđramenningSilja Dögg Gunnarsdóttir
Góðan daginnLitla barnið mitt byrjað í leikskóla. Fyrsti fulli dagurinn í dag en síðustu daga höfum við verið í aðlögun. Ég hafði nú ekki mikla trú á að hún myndi vilja sofa í leikskólanum, dama sem er vön að sofa úti og fá pelann í þokkabót. Á leikskólanum sofa þau inni og að sjálfsögðu enginn peli....
Já, það var erfitt að kyngja því í gær þegar hún átti að fara að sofa (2. svefndagur á leikskólanum). Hún grét og bað um annan pela. Tilfinningarnar báru hana næstum ofurliði. En fyrir rest þá lagðist hún niður og svaf með hinum börnunum. Mamman voða stolt af því!Áður en ég eignaðist Ástrós Ylfu, þá var ég búin að þrá að eignast barn í mörg ár. Eftir því sem árin liðu þá fannst mér ég vera að missa af meiru. Fyrst langar mann að eignast barn, út af því að það er einhvern veginn eðlilegt framhald á lífinu. Svo breytist óskin í djúpa þrá og maður finnur meira fyrir tómarúminu sem lítið barn fyllir; þó að maður hafi ekki átt barn og viti ekki hvað það er, þá veit maður samt hvað það er....maður veit alveg af hverju maður er að missa. Það er eiginlega það sárasta.
Mér fannst ég stundum svoítið útundan á meðal kvenna. Umræðan berst nefnilega alltaf fyrr eða síðar að börnunum, enda spila þau aðalhlutverk í lífi manns. Það er nefnilega mjög félagslegt að vera móðir. Fyrir utan hvað fjölskyldulífið breytist með komu barns, samband foreldra sömuleiðis, kærleikurinn vex og tilfinningar og skilningur þroskast og fer inn á nýjar brautir.
Félagslega þá ertu orðin hluti af heimi mæðra. Þú hefur mikilvægra spurninga að spyrja. Þú ferð í búðir til að kaupa barnaföt og hittir þar aðrar mæður. Þið berið saman bækur ykkar um stærðir og endingu fatnaðar. Svo ég tali nú ekki um saumaklúbbana, en þar ferð þú að hafa eitthvað til málanna að leggja í sambandi við börn og móðurhlutverkið.
Þú mátt mæta á mömmumorgna. Ferð inn á barnasíður á netinu og stofnar jafnvel barnalandssíðu fyrir eigið barn. Gerist áskrifandi að tímaritum um börn og uppeldi. Brosir skilningsríku brosi til mæðra í stórmörkuðum þegar börnin þeirra garga og góla. Gagnkvæmur skilningur þar á ferð. Áður hefði maður bara pirrast og ekki skilið í þessum ómögulegu foreldrum sem ekkert ráða við börnin sín....
Maður fer að geta talað við vinkonurnar; hlustað á þær og sinnt barni á sama tíma; þó svo að þeirra börn láti líka ófriðlega. Áður hefði ég bara fengið hausverk og reynt að koma mér í burtu sem fyrst. Nú "talar maður sig í gegnum" óhljóðin og finnst þau allt í lagi. Það er stundum ótrúlega fyndið þegar maður er að tala við "smábarnamömmu", þegar við erum að tala saman en samt erum við báðar að tala við okkar eigin börn á meðan. Og þetta gengur alveg upp. Maður missir ekki þráðinn....
Þegar barnið fer á leikskóla þá upplifi ég þessa félagslegu breytingu mjög sterkt. Maður hittir aðra foreldra á morgnana uppí leikskóla. Það er margt í gangi í leikskólanum á hverjum tíma og þú sem foreldri er þátttakandi á beinan og óbeinan hátt. Þar eru foreldrarfélög, foreldrarfundir, ferðalög, föndurdagar, jólaundirbúningur o.fl. o.fl.
Ný veröld hefur opnast með því að verða móðir. Spennandi og stórkostleg. Endalaus ævintýri á hverjum degi. Aldrei "dauður tími".
Stærsta gjöf sem mér hefur verið gefin og á hverjum degi fyllist ég óendanlegu þakklæti. Þetta er lífið.
Með kærleikskveðju, Móðirin
Visinn vesalingurSilja Dögg Gunnarsdóttir
Svo ég tali nú meira um íslenskt mál...þá finnast mér íslensku orðin yfirleitt hafa yfirburða skemmtanagildi.Orð eins og vesalingur - það hljómar svo vesaldarlega, myndrænt og skemmtilegt. Hið sama gildir um visinn, "afskaplega er maðurinn visinn". Nú eða orðið bústinn, sömuleiðis mjög skemmtilegt.
Íslenskt mál býður upp á nýjar víddir; í tali og tónum.
Ég þótti hér áður fyrr (í grunnskóla) mikill prófessor vegna þess að ég notaði oft svo "skrítin" orð. Ég held að það hafi allavega verið hluti af prófessorstitlinum... Mér fór að leiðast að krakkarnir rækju upp stór augu, og segðu svo hæðnislega: Hvað þýðir það eiginlega? Þegar maður er ungur þá vill maður bara falla sem best inn í hópinn og því reyndi ég að láta af þessum "ósið" að nota "gömlu kerlinga orð". En ég er að hugsa um að byrja aftur og verða sannkallaður furðufugl og prófessor.
Ég kveð ykkur að sinni. Ykkar einlæg, Silja Dögg
p.s. Búin að setja inn hlekk á leikskólann hennar Ástrósar Ylfu, Holt, en hún byrjar í dag. Sömuleiðis setti ég inn hlekk á frábærustu dagmömmurnar á Suðurnesjum, Anítu og Jenný sem hafa verið Ástrós svo góðar í vetur. Þannig að ef ykkur, eða einhvern sem þið þekkið, vantar góða dagmömmu þá mæli ég með þeim!!!!
MálfarSilja Dögg Gunnarsdóttir
Góðan daginn. Nú hefst þátturinn íslenskt mál, í umsjá Silju Dögg Gunnarsdóttir...Finnst ykkur ekki skrítið að sleppa því að fallbeygja sérnöfn? Mér þykir þetta hreinasti vanskapnaður. Nennir fólk ekki að tala lengur? Það ætti þá kannski bara að þegja...Nei, nú skal ég róa mig aðeins niður... Er kannski í tísku að sletta útlensku og sleppa fallbeygingum? Þetta er amk orðið ansi algengt í útvarpi. Fólk vandar sig ekki við að tala lengur.
Þágufallssýki og ég "vill" í stað ég "vil", er líka ansi hvimleið málvilla.
Hvernig væri að fullorðið fólk vandaði sig örlítið meira, ég að sjálfsögðu þar með talin. Útlenskusnobb er hallærislegt.
Mér þykir flott að geta talað mörg tungumál. En tölum þau bara í útlöndum og vöndum okkur við að tala fallega íslensku.
Kv. Silja
p.s. milliveggirnir verða tilbúnir á morgun og málararnir byrja þá að sparsla og mála. Við flytjum inn 15. september.
EftirsjáSilja Dögg Gunnarsdóttir
http://www.youtube.com/watch?v=DnQpN1o88Gg&feature=relatedVá! Það er nú sjaldan sem ég fæ gæsahúð þegar ég hlusta á tónlist; gerist en ekki á hverjum degi....Ég er ekkert sérstaklega hrifin af Björk en álit mitt á henni breyttist á einu augnabliki þegar ég horfði á þetta myndband - Dúett með Skin, Army of ME.
Ég var að horfa á myndbönd með Skunk Anansie á You Tube. Ein af mínum uppáhalds hljómsveitum. Frábær lög og söngkonan bara geggjuð. Hvað ætli hafi orðið um þessa hljómsveit?
Ég fékk pínu sting í hjartað þegar ég fór að hlusta á þessa tónlist. Þetta tímabil lífs míns rifjaðist upp og ég fékk smá eftirsjá...Ekki endilega af því að þessi tími er liðinn og kemur ekki aftur heldur vegna þess að mér finnst ég hafa misst af svo miklu á þessum tíma sem ég hefði getað notið. Öllum ferðalögunum semég hefði getað farið í, tónleikuknum sem ég hefði getað dansað á, fólkinu sem ég hefði getað kynnst o.s.frv. En gerði ekki.
Mér finnst ég eiginlega hafa misst 2,5 ár úr lífi mínu. Tími sem ég eyddi eiginlega í "andlegu fangelsi". Þrúgandi sambúð og hafði ekki kraft til að brjótast út. Skorti reynslu, skilning og hugrekki.
En niðurstaðan er samt sú að fórnarkostnaðurinn var þess virði, ég tel mér allavega trú um það. Eitthvað hefur bæst í banka skilnings, hugrekkis og reynslu, nú tíu árum síðar. Myrkrið löngu liðið og bjartur dagur framundan.
Æðruleysisbænin hjálpaði mér á þessum tíma að komast út og þegar að því kom þá var það fáránlega auðvelt. Of auðvelt. Ég hefði átt að drífa mig í burtu löngu fyrr. Þess vegna finnst mér svo sorglegt þegar fólk er fast í aðstæðum sem því líður illa í, jafnvel árum saman og fær jafnvel aldrei kraft til að breyta neinu. Drabbast bara niður, gefst upp og missir af lífinu og öllu því yndislega sem það hefur upp á að bjóða. Vandamálið er að það er ekki hægt að útskýra þetta fyrir fólki þegar það er enn í fangelsinu sínu.
Málið er að hurðin er ekki læst. Hún er bara lokuð. Gakktu út og sigraðu.
Smá hugleiðing út frá samtali sem ég átti í dag.
Guð
gefðu mér ÆÐRULEYSI til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt
KJARK til að breyta því sem ég get breytt og
VIT til að greina þar á milli.
Orðið KJARKUR var rauðlitt á bænaspjaldinu sem ég átti og ég horfði á það í marga mánuði áður en ég lét vaða. Kjarkur er að taka örlög sín í eigin hendur. Því við stjórnum að miklu leyti aðstæðum okkar, hvernig við vinnum úr þeim, hverja við umgöngumst og hvað við hugsum.
UPPGJÖF er ekki valkostur. Því eins og ég segi þá eru 70-80 ár ekki langur tími og því ber að nýta hvern einasta dag til að lifa til fullnustu. Lifa, njóta og þakka.
Ég er nú sjaldan á persónulegu nótunum hér á blogginu, meira svona atburðatengt. En ég er hugsi þessa dagana. Efast samt um að eitthvað af því sem mér dettur í hug eigi heima á prenti fyrir augum annarra. Mér finnst nánast alltaf að allt það sem ég hugsa hafi örugglega verið hugsað áður, sagt og margtuggið. Ég að endurtaka mig eða endurtaka aðra. Er það þá ekki sóun að eyða augnablikum í endurtekningar? Ég veit það ekki...
Vanţróuđ eđa bara takmörkuđSilja Dögg Gunnarsdóttir
Svona í beinu framhaldi af afstæði tímans þá hvarflar líka stundum að mér hversu stutt mannkynið er komið. Okkur finnst við vera komin sæmilega langt, enda erum við öll uppfull af sjálfum okkur- margar milljónir af egóistum. "Við höfum komist út í geiminn, fundið upp tölvur o.s.frv. En er það mælikvarði á þróun? Ég held nefnilega ekki.
Þegar maður horfir á heildarmyndina; þ.e. hvaðan við komum, hvað við erum og hvert við viljum fara, þá erum við komin ansi stutt. Ennþá algerir barbarar. Við erum ennþá upptekin við að drepa hvort annað, eyða náttúruauðlindum og vesenast í hlutum sem skipta engu máli.
Á mælikvarða eilífðarinnar og alheimsins (tími og rúm) þá erum við bara örstutt atriði. Spurning hvort við verðum klöppuð upp?
Önnur hugleiðing í sambandi við matarhefðir (ekki alveg í beinu samhengi, ég veit...uhh). Nú eru flestir orðnir svo sigldir og búnir að prófa allskyns framandi rétti. Langt er síðan fólk var farið að hafa pizzuí matinn á mánudögum og franskan pottrétt á miðvikudögum. Ekkert merkilegt lengur. Mér finnst samt svolítið kómískt hvað "erlendur" matur þykir stundum fínni en sá íslenski. Spænska paellan (hljómar voða spennandi, er það ekki) er t.d. bara hrísgrjónaréttur á pönnu með tómötum og kjöt og/eða fiskafgöngum. Smá krydd. Fátækramannamatur á Spáni; hráefni sem auðvelt var að nálgast og umfram allt ódýrt. Sama gildir um pizzuna; hveiti, vatn og salt og smá ofanálegg sem flestir áttu í garðinum sínum á Ítalíu; hvítlaukur, tómatar og óreganó...jafnvel nokkrar ólífur.
Ætli grjónagrauturinn sé ekki paella norðursins og pizzan ígildi sláturs?
Talað er um að matur útlit matar skipti máli. Vel útlítandi matur er jú, girnilegri á að líta. Það segir sig sjálft. Mér finnst líka miklu skipta hvernig maturinn "hljómar". Það höfðar t.d. meira til mín að panta mér Spagetti Bolognese (hljómar mjög seiðandi) heldur en Spagetti mit Hackfleisch...ujjjjjj En Svoleiðis hljómar sami réttur þýsku.
Skilaboð til Svanfríðar: Jú, að sjálfsögðu mátt þú hafa samband. Bara gaman að heyra í þér!
Bestu kveðjur, Silja
P.s. Var að kaupa mér Nigella Express bókina og mæli eindregið með henni. Einfaldir og fjótlegir skyndibitar fyrir sælkera. Aðalréttir og eftirréttir. Allt mjög girnilegt.
P.p.s. Eitt enn. Dagmæðurnar hennar Ástrósar Ylfu voru að setja upp heimasíðu. Fullt af krúttmyndum þar af henni í myndaalbúminu. Kíkið á www.barnanet.is/daggaesla
Ef ég vćri orđin lítil fluga...Silja Dögg Gunnarsdóttir
Já, stundum líður mér eins og flugu. Tíminn líður svo hratt. Líf mitt þeyist áfram á örskotsstundu. Vetur, sumar, vor og haust....og svo aftur...vetur, sumar, vor og haust. Hraðar og hraðar.Fluga lifir bara í nokkra daga. Þær koma og fara. Alveg eins og við. Tíminn er svo afstæður. Hvað eru 70,80 eða 90 ár? Í sjálfu sér ekki langur tími ef maður horfir á það í sögulegu samhengi. Þegar ég horfi á svarthvítar myndar af stöðum og fólki fyrir áratugum og hundruðum ára, þá hugsa ég stundum, einu sinni fannst þeim þau líka vera eilíf eins og mér finnst ég vera núna. Svo förum við bara. Það snjóar í sporin. 1-2 kynslóðir á eftir muna okkur, svo erum við með öllu gleymd. Nema í sögubókum.
Ég vona bara að ég verði sátt við minn tíma þegar þar að kemur.
Bara svo að það sé alveg á hreinu, þá á þetta ekki að vera drungaleg hugleiðing, heldur bara hugleiðing...
kv. Silja
Gleđi gleđi gleđiSilja Dögg Gunnarsdóttir
Sæl og blessuð.Ég hef reynt að skrifa hér nokkur orð en bloggkerfið verið í lamasessi. Ég var voðaleg upptjúnnuð eftir brúðkaupið en kom engu inn. En það var annars voðalega vel heppnað og ég bendi áhugasömum um að kíkja á síðuna hjá Sigurbjörgu og Björgvini, www.sigurbjorgvin.bloggar.is Þar eru myndir sem segja meira en mörg orð.
Veislustjórnin gekk vel, þ.e. veislan var skemmtileg og þá hlýtur viðunandi árangri að vera náð. Brúðhjónin ljómuðu og skemmtu sér vel og ég var mjög ánægð með það. Meðal skemmtiatriða voru Eiríkur, 16 ára frændi minn og Hörður, frændi hans en þeir léku á gítara og sungu þrjú lög...Fólk varð alveg agndofa, þeir voru svo góðir. Sannkallaðir listamenn þar á ferð. Menn stóðu upp og hvað eina þegar þeir voru búnir. Alveg frábært!
Enn er ekki búið að tyrfa. Ég hef verið að vinna í lóðinni af og til en það er mjög tímafrekt að vinna grunnvinnuna. Nú er Þröstur komin með tvo aukamenn sem ætla að ganga frá lóðinni í dag og á morgun.... Ég er náttúrulega komin aftur í vinnu hjá HS hf. og svo er nú hægara sagt en gert að ætla að fara að tyrfa þegar vinnu líkur seinnipartinn. Einhver þarf jú að sinna börnum og búi, og það er ég:-)
'Eg er orðin svo spennt yfir þessu húsi. Við höldum okkur enn við planið að flytja eftir ca. mánuð. 'Eg þarf einmitt að fara inn í Hfj. og velja baðtækin svo Þröstur geti skellt upp klósetti og svona.
Það styttist í að Ástrós byrji á leikskólanum. Jiiiiii! Ég tel bara dagana. Ótrúlegt! 'Eg setti í hana tagl í fyrsta skipti í morgun. Hún er komin með svo sítt hár. Vá, hvað hún varð eitthvað stór við það. Hún var voðalega ánægð. Gekk um og sýndi hvað hún væri fín. Hún fílaði sig líka alveg í botn í brúðkaupinu, þ.e. í athöfninni. Hún fékk að ganga inn kirkjugólfið í svo fínum kjól. Um miðja athöfn fór hún svo að kalla í afa sinn og þá varð ég að senda hana út fyrir sem var alveg hræðilegt, því ég heyrði öskrin í henni inn í kirkju. NB hún var ekki ein út, ég var með barnapíu með mér;-)
Ég læt þetta gott heita í bili. Bið að heilsa.
Kv. Silja
TyrfingarSilja Dögg Gunnarsdóttir
Sæl veriði.Þessi verslunarmannahelgi verður mikil stuð helgi hjá mér og minni fjölskyldu. Við ætlum að klæða loftið í húsinu okkar og tyrfa lóðina. Sigurbjörg ofursystir ætlar að hjálpa mér að tyrfa. Það er reyndar með því skemmtilegra sem ég geri, þannig að þetta á ekki að vera kaldhæðnislegur húmor...
Annars gengur byggingin vel. Við flytjum inn eftir 4-6 vikur. Húsið verður ekki tilbúið en langt komið. Ég á t.d. ekki von á að innréttingar og gólfefni verði komin á en vonandi búið að mála og ljós og slíkt. Við erum allavega búin að segja upp leigunni þannig að það þýðir ekkert annað en að spýta í lófana.
Ég er á kafi að pæla í og undirbúa brúðkaup og veislu hjá Sigurbjörgu og Björgvini. Þau ganga í það heilaga 8.8 nk. og ég fékk þann heiður að vera veislustjóri. Ég stefni á að standa mig vel í því og þarf því að gefa mér góðan tíma í að fara yfir hlutina svo allt gangi vel fyrir sig og fólk skemmti sér vel.